: ژلوفن و بروفن، دو مسکن قوی

: اون چیزی که درباره مصرف ژلوفن باید بدونین

بروفن یه داروی ضد درد غیر مخدر واسه دردهای ناچیز تا متوسطه 

ژلوفن فرم ژله ای داروی ایبوپروفنه که مشهورترین نام تجاری اون بروفنه. این مسکنا جزء داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی هستن.

ژلوفن (GELOFEN)

کاهش موقت درد به وجود اومده به وسیله سرماخوردگی، دندون درد، درد عضلانی، سردرد (مثل میگرن)، آرتریت روماتوئید، درد قاعدگی و کاهش تب.

مسکنای دیگه مانند ایبوپروفن، مفنامیک اسید و … هم مثل ژلوفن عمل میکنن.

این دسته از داروها می تونن ایجاد زخم معده کنن، پس آدمایی که دارای مشکل زخم معده هستن از مصرف این داروها باید دوری کنن.

هم اینکه مصرف ژلوفن در سه ماه اول دوران بارداری مجازه، ولی در سه ماه آخر بارداری که جزء گروه پرخطره، مصرف اون ممنوعه.

مصرف این داروها باید در کوتاه مدت انجام بشه و در دراز مدت نباید از این داروها استفاده کرد.

مشکلات ژلوفن

هر دارو به موازات اثر درمانی مطلوب ممکنه باعث بروز بعضی مشکلات ناخواسته هم بشه. هر چند تموم مشکلات زیر تو یه فرد دیده نمی شه، اما بروز هر کدوم از مشکلات زیر با داروساز خود مشورت کنین :

سردرد شدید، مشکلات پوستی، مشکلات بینایی، تنگی نفس، افسردگی یا تغییرات رفتاری، مشکلات شنوایی، بی حسی یا ضعف در دستا و پاها، احساس خستگی، مشکلات ادراری و زیاد شدن وزن.

در صورت بروز هر کدوم از مشکلات زیر مصرف دارو رو قطع کنین و خیلی سریعً دکتر خود رو در جریان بذارین :

درد و سوزش معده، مدفوع قیری رنگ یا خون آلود، احساس درد و فشار در قفسه سینه، تشنج، با یا بدون لرز، تهوع، سوزش سردل یا سوءهاضمه، لکه های قرمز کوچیک روی پوست، جراحت، زخم یا لکه های سفید روی لبا یا داخل دهن، خون دماغ بدون دلیل خاص، خونریزی یا کبودی غیرمعمول، استفراغ و بالا آوردن خون .

مشکلات ناچیز دیگری که نیاز به مراقبت پزشکی ندارن، ممکنه با ایبوپرفن پیش بیان مانند درد ناچیز معده، گیجی یا خواب آلودگی، تهوع و استفراغ، سوءهاضمه و ریفلاکس معده.

این مشکلات کم کم درزمان درمان، با تطبیق بدن با دارو از بین می رن، البته اگه ادامه پیدا کردن به داروساز یا دکتر خود اطلاع بدین.

ژلوفن و بروفن جزء داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی هستن

قرص مسکن بروفن

قرصای ۲۰۰ میلی گرم ایبوپروفن، بدون نسخه دکتر قابل جفت و جور س، اما قرصای ۴۰۰ میلی گرم به وسیله دکتر تجویز می شه. ایبوپروفن از داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدیه.

این دارو یه داروی ضد درد غیر مخدر واسه دردهای ناچیز تا متوسط، مثل سردرد، درد عادت ماهانه و حملات نقرسه.

به دلیل داشتن خواص التهابی، این دارو در درمان بیمارهای روماتیسمی مثل آرتریت روماتوئید و دیگر مشکلات التهابی غیر روماتیسمی مثل آسیبای بین ورزش (پیچ خوردگی ها و رگ به رگ شدن ها)، بورسیتا، تاندونیتا (التهاب تاندون)، و استئوآرتریت (آرتروز) خیلی خوبه. ایبوپروفن تب رو هم کم می کنه.

چگونگی مصرف ایبوپروفن:

قرص ایبوپروفن رو باید با غذا و همراه یه لیوان پر از آب خورد.

پس از خوردن قرص های ایبوپروفن واسه جلوگیری از آسیب و تحریک بدن، ۱۵ تا نیم ساعت از خوابیدن یا دراز کشیدن دوری کنین.

اگه روزی یه یا دوبار ایبوپروفن مصرف می کنین و یه نوبت رو از یاد بردین، اگه بیشترین حد تا ۲ ساعت اونو به یاد بیارین بدون این دست اون دست کردن مصرفش کنین، وگرنه نوبت فراموش شده رو رها کرده، به برنامه منظمتان برگردین.

اگه روزانه بیشتر از دو نوبت ایبوپروفن مصرف می کنین، به محض این که نوبت فراموش شده رو به یاد بیارین مصرفش کنین. اما اگه تقریبا موقع نوبت بعدی رسیده بود، نوبت فراموش شده رو مصرف نکنین.

مقدار دارو رو دو برابر نکنین.

هنگام مصرف ایبوپروفن ، نباید بیشتر از مقدار مشخص شده روی جعبه دارو استفاده کنین، مگه طبق دستور دکتر. این دارو می تونه موجب کبودی و خونریزی زیاد شه

مشکلات جانبی ایبوپروفن

در صورت بروز هر کدوم از علایم زیر مصرف ایبوپروفن رو قطع کرده ، با پزشکتون تماس بگیرین:

خستگی یا خواب آلودگی شدید؛ درد یا سوزش معده؛ تهوع یا استفراغ؛ مدفوع مشکی؛ علایم شدید آنفلوآنزا (لرز، تب، دردهای عضلانی)؛ زیاد شدن وزن؛ کبودی یا خونریزی عجیب؛ بثورات پوستی؛ زخمای دهانی؛ یا تب یا گلودردی که قبل از شروع درمان وجود نداشته و با مشکلی که الان به خاطرش تحت درمان هستین ارتباطی نداشته باشه.

بیماران سن بالا بیشتر از بقیه در خطر مشکلات گوارشی و خونریزی دهنده هستن.

یه عکس العمل حساسیتی نادر به ایبوپروفن، آنافیلاکسیه که به توجه و مراقبت فوری پزشکی نیاز داره. آنافیلاکسی، خیلی سریع پیشرفت می کنه.

هنگام بروز خس خس سینه یا مشکل در تنفس، مصرف ایبوپروفن رو قطع کرده و با یه مرکز اورژانس تماس بگیرین.

قبل از مصرف ایبوپروفن دقت کنین:

در صورت داشتن هر کدوم از موارد زیر، قبل از مصرف ایبوپروفن، پزشکتون رو باخبر کنین:

– حساسیت به آسپیرین یا دیگه داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی

– بارداری یا شیردهی

– مصرف داروهای دیگه مخصوصا دیگه داروهای ضدالتهابی غیر استروئیدی (مثل ناپروکسن)، آسپیرین، ضدانعقادها (مثل وارفارین)، آنتی بیوتیکا (سفالسپورینا)، داروهای ضد سرطان (یه داروی مدر) و والپروئیک اسید یا دیوالپروئکس

مصرف مشروبات الکلی

– دچار شدن به پولیپای بینی مربوط به آسپیرین؛ زخم یا التهاب در دستگاه گوارش؛ پرفشاری خون؛ هموفیلی یا دیگر مشکلات خونریزی دهنده؛ مشکل مغز استخون؛ زخمای دهانی؛ یا بیماریای کبدی یا کلیوی

هنگام مصرف ایبوپروفن پیشنهاد می شه

برچسب روی دارو رو مطالعه کرده و از دستوراتش پیروی کنین.

برچسب بقیه داروهای مجاز بدون نسخه رو بخونین تا مطمئن شید شامل داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (مثل آسپرین یا ناپروکسن) یا داروهایی که با ایبوپروفن تداخل ایجاد می کنن نباشه.

اگه ایبوپروفن رو واسه درد یا تب می خورید و درد ظرف ۱۴ روز و تب ظرف ۳ روز بهتر نشد یا حتی بدتر شد، با پزشکتون مشورت کنین.

ایبوپروفن رو به اندازه تجویز شده استفاده کنین.

به طور منظم به پزشکتون مراجعه کنین (اگه واسه یه مدت طولانی قراره ایبوپروفن استفاده کنین).

قبل از انجام هر گونه عمل جراحی یا کارای دندونپزشکی، دکتر رو از اینکه ایبوپروفن مصرف می کنین باخبر کنین.

ایبوپروفن رو دور از دم دست کودکان ، دور از گرما، نور مستقیم یا گرما مرطوب نگهداری کنین (در این شرایط ایبوپروفن فاسد می شه)

ایبوپروفن تاریخ مصرف گذشته رو دور از دم دست کودکان در توالت دور بریزین.

هنگام مصرف ایبوپروفن ، نباید بیشتر از مقدار مشخص شده روی جعبه دارو استفاده کنین، مگه طبق دستور دکتر . این دارو می تونه موجب کبودی و خونریزی زیادتر از اندازه شه.

تا مشخص شدن جواب بدنتون به دارو، از رانندگی یا شرکت در فعالیتای خطرناک دوری کنین. این دارو در بعضی افراد موجب گیجی، سرگیجه، یا خواب آلودگی می شه.

.

منبع :